به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، اصغر عبدلی عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی در نشست هماندیشی مبانی و شاخصهای حفظ، احیا و مدیریت پایدار جنگلهای هیرکانی اظهار کرد: در دوره دکتری روی آبزیان رودخانهها و کوههای آبخیز مطالعه میکردم و در جریان این مطالعات، سکوت بسیار تلخ و معناداری را در جنگلها مشاهده کردم.
وی افزود: وقتی درباره وضعیت جنگلها از استاد خود سؤال کردم، توضیح داد که بخش قابلتوجهی از این جنگلها در گذشته و پیش از صنعتیشدن تخریب شده و پس از آن نیز با فرسایش و مشکلات متعدد مواجه شدهاند.
عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی ادامه داد: امروز باید توجه داشته باشیم که جنگلهای هیرکانی و جنگلهای زاگرس سرمایههای بسیار ارزشمندی هستند و نگاه ما به آنها نباید صرفاً بر اساس بهرهبرداری شکل گرفته باشد.
عبدلی با اشاره به ضرورت اصلاح رویکردهای مدیریتی گفت: من با اصل و اساس طرح فعلی مدیریت جنگلهای هیرکانی مخالفم و معتقدم برای تصمیمگیری درباره این جنگلها باید نگاه علمی و کارشناسی حاکم باشد.
وی تصریح کرد: اگر قرار است در برابر برخی اقدامات و روندهای مدیریتی ایستادگی کنیم، نباید صرفاً به کلیگویی اکتفا کنیم؛ بلکه باید اطلاعات دقیق، دادههای علمی و ادله کارشناسی داشته باشیم تا بتوانیم موضوع را در مراجع تصمیمگیر بهصورت مستند پیگیری کنیم.
عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی گفت: تجربه نشان داده است که زمانی میتوان یک طرح یا اقدام را متوقف یا اصلاح کرد که اشکالات آن با داده و استدلال کارشناسی اثبات شود. دانشگاهیان در این زمینه مسئولیت مهمی بر عهده دارند و باید مسئولیت اجتماعی خود را جدی بگیرند.
عبدلی با تأکید بر نقش دانشگاهها در مسائل ملی افزود: دانشگاهیان باید بدون هیاهو و با ارائه مشورتهای تخصصی، در کنار دستگاههای اجرایی و تشکلهای محیط زیستی قرار گیرند و برای مسائل موجود راهکار علمی ارائه کنند.
وی ادامه داد: به نظر من طرح فعلی مدیریت جنگلهای هیرکانی دارای اشکالات اساسی است و باید دانشگاهها، سازمان منابع طبیعی، سازمان حفاظت محیط زیست و کنشگران اجتماعی و محیط زیستی در کنار یکدیگر این موضوع را بررسی کنند.
عبدلی با اشاره به ظرفیتهای متعدد جنگلها اظهار کرد: اولویت جنگلهای هیرکانی نباید برداشت چوب باشد. این جنگلها کارکردهای متعددی دارند و اگر برای استفاده از ظرفیتهای آنها برنامهریزی کنیم، میتوان ارزش اقتصادی قابلتوجهی ایجاد کرد؛ اما این موضوع نیازمند برنامه و مدیریت صحیح است.
وی با بیان اینکه با «حفاظت مطلق» یا «بهرهبرداری مطلق» موافق نیست، گفت: من معتقدم حفاظت به معنای بهرهبرداری پایدار است؛ اما بهرهبرداری پایدار الزاماً به معنای قطع و برداشت درختان نیست.
عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی افزود: نگاه ما باید از درخت به سمت اکوسیستم جنگل تغییر کند. جنگل فقط مجموعهای از درختان نیست، بلکه یک اکوسیستم است که کارکردهای مختلفی دارد و باید همه این کارکردها در تصمیمگیریهای مدیریتی مورد توجه قرار گیرد.
عبدلی با اشاره به اهمیت درختان افتاده در اکوسیستم جنگل گفت: یکی از مشکلاتی که در رودخانهها با آن مواجه هستیم، رعایتنشدن ارتباط و کارکرد اکولوژیک رودخانه و جنگل است. اینکه درختی در رودخانه افتاده باشد، لزوماً به این معنا نیست که باید آن را برداشت کرد؛ چراکه همین درخت میتواند برای اکوسیستم رودخانه و جنگل کارکرد داشته باشد.
وی تأکید کرد: در موضوع مدیریت جنگل باید از نگاه سادهانگارانه درباره درختان افتاده و شکسته فاصله بگیریم و پیش از هر اقدامی، ضرورت و پیامدهای آن را از منظر علمی بررسی کنیم.
عبدلی در پایان گفت: اعتقاد دارم ابتدا دانشگاهیان و در کنار آنها کنشگران محیط زیستی باید با منطق علمی و ارائه مستندات کارشناسی به موضوع ورود کنند و با دستگاههای مسئول گفتوگو داشته باشند تا بتوان درباره نحوه مدیریت جنگلهای هیرکانی به یک تصمیم منطقی و علمی رسید.
انتهای پیام/
