خبرگزاری مهر؛ گروه استانها – هادی نجفزاده: صدای پارس سگها در برخی کاشان، دیگر برای بسیاری از شهروندان یک اتفاق عادی و گذرا نیست؛ گاهی چند سگ در گوشهای از خیابان، گاهی گلهای در حاشیه شهر و گاهی حضور سگهای بلاصاحب در نزدیکی مدارس، بوستانها و معابر پرتردد، نگرانیهایی را برای شهروندان ایجاد کرده است.
معضل سگهای بلاصاحب سالهاست در بسیاری از شهرهای کشور وجود دارد، اما آنچه این روزها بیش از گذشته مورد توجه شهروندان کاشان قرار گرفته، افزایش حضور این حیوانات در برخی نقاط شهری و نگرانی از پیامدهای امنیتی، بهداشتی و اجتماعی آن است.
برخی شهروندان میگویند حضور سگهای بلاصاحب، بهویژه در ساعات ابتدایی صبح و شب، باعث شده با نگرانی بیشتری در معابر تردد کنند. در این میان، موضوع غذا دادن به سگها در داخل شهر نیز به یکی از مباحث مورد انتقاد تبدیل شده است؛ رفتاری که اگرچه با نیت حمایت از حیوان انجام میشود، اما از نگاه برخی شهروندان، در صورت نبود مدیریت اصولی، میتواند موجب تجمع و ماندگاری سگها در یک نقطه شود.
دیگر با خیال راحت در خیابان تردد نمیکنم
سروش یکی از شهروندان کاشانی در گفتگو با خبرنگار مهر درباره تجربه خود از حضور سگهای بلاصاحب در شهر اظهار کرد: واقعاً حضور این سگها باعث شده امنیت روانی و حتی امنیت جسمانی ما از بین برود. وقتی چند سگ را در یک خیابان یا کوچه میبینیم، مخصوصاً شبها، دیگر با خیال راحت از آن مسیر عبور نمیکنیم.
وی با اشاره به تجربه حمله سگها ابراز کرد: خودم تجربه حمله این سگها را داشتهام. یک بار چند سگ به سمتم آمدند و واقعاً ترسیدم. با واکنشی که برادرم نشان داد، یکی از سگها فرار کرد و بقیه هم پراکنده شدند. شاید برای کسی که چنین اتفاقی را تجربه نکرده باشد، موضوع ساده به نظر برسد، اما وقتی چند سگ به سمت شما میآیند، واقعاً نمیدانید چه اتفاقی قرار است بیفتد.
این شهروند کاشانی با اشاره به اینکه موضوع فقط ترس نیست، تصریح کرد: ممکن است یک کودک، سالمند یا فردی که توانایی دفاع از خودش را ندارد، در چنین شرایطی قرار بگیرد. آن وقت ممکن است حادثهای رخ دهد که دیگر قابل جبران نباشد.
غذا دادن در داخل شهر، مشکل را بیشتر میکند
پارسا شهروند دیگری که در یکی از مناطق کاشان با این موضوع مواجه است، در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: متأسفانه بارها دیدهایم که بعضی از مردم داخل شهر به سگها غذا میدهند. شاید نیت آنها کمک به حیوان باشد، اما وقتی این کار بدون برنامه و در نقاط شهری انجام شود، طبیعی است که سگها همان محل را برای ماندن انتخاب کنند.
وی افزود: وقتی یک سگ مطمئن باشد در یک نقطه غذا پیدا میکند، همانجا میماند و سگهای دیگر هم به آن منطقه جذب میشوند. بعد تعدادشان بیشتر میشود و مشکلات هم افزایش پیدا میکند.
این شهروند با تأکید بر اینکه با آزار حیوانات مخالف هستیم، تصریح کرد: ما نمیگوییم با حیوانات برخورد نامناسب شود. حرفمان این است که باید یک راهکار درست وجود داشته باشد. هم امنیت مردم حفظ شود و هم برای این حیوانات یک برنامه اصولی داشته باشند.
وی خاطرنشان کرد: این سگها در بعضی نقاط برای مردم مخاطرات زیادی ایجاد کردهاند؛ از ترس و استرس گرفته تا احتمال حمله، تصادف و انتقال بیماری. نمیشود صورت مسئله را پاک کرد.
در مقابل، میترا یکی دیگر از شهروندان که خود را حامی حیوانات معرفی میکند، در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: معتقد هستم راهکار برخورد با سگهای بلاصاحب نباید حذف و آسیب رساندن به آنها باشد.
وی ابراز کرد: اینها مخلوقات خدا هستند و ما حق نداریم به آنها آسیب بزنیم. اگر جمعیت سگهای بلاصاحب افزایش پیدا کرده، باید علت را مدیریت کنیم، نه اینکه با حیوان برخورد خشن داشته باشیم.
این شهروند با اشاره به نقش شهرداری در ساماندهی این حیوانات افزود: شهرداری باید یک برنامه مشخص برای جمعآوری، عقیمسازی و ساماندهی سگها داشته باشد. اگر سگها عقیم شوند، در بلندمدت میتوان جمعیت آنها را کنترل کرد.
وی افزود: همزمان باید برای سگهایی که در سطح شهر هستند، محل نگهداری و ساماندهی مناسبی در نظر گرفته شود. مردم هم باید آموزش ببینند که غذا دادن به حیوانات در هر نقطهای از شهر، بدون هماهنگی و برنامه، ممکن است مشکل را بیشتر کند.
از منظر بهداشتی نیز حضور گسترده سگهای بلاصاحب در محیط شهری موضوعی قابل توجه است. در صورت نبود واکسیناسیون و پایش بهداشتی، تماس مستقیم یا غیرمستقیم انسان با حیوانات میتواند خطراتی را به همراه داشته باشد.
فرناز فرهمند، دامپزشک درباره خطرات حضور سگهای بلاصاحب در محیط شهری نیز در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: مهمترین نگرانی در این زمینه، تماس کنترلنشده انسان با حیواناتی است که وضعیت سلامت، واکسیناسیون و سابقه آنها مشخص نیست. گزش سگ میتواند علاوه بر آسیب جسمی، از نظر بیماریهایی مانند هاری نیز اهمیت جدی داشته باشد.
وی با اشاره به ضرورت واکسیناسیون و کنترل جمعیت سگها ابراز کرد: راهکار علمی، مدیریت جمعیت، شناسایی و پایش حیوانات، واکسیناسیون، عقیمسازی در چارچوب برنامه کارشناسی و ساماندهی حیوانات است. رها کردن حیوانات در سطح شهر یا انتقال آنها از نقطهای به نقطه دیگر، بهتنهایی راهحل پایدار محسوب نمیشود.
این دامپزشک همچنین بر آموزش شهروندان تأکید و خاطرنشان کرد: در صورت گزش یا تماس مشکوک با سگ، فرد باید بدون تأخیر به مراکز درمانی مراجعه کند و موضوع را جدی بگیرد.
اعلام آمادگی ۲۳ نفر در کاشان برای سرپرستی سگهای ولگرد
سیدمحمد حسینی صاحبآبادی نیز در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: یک اکیپ زندهگیری در کاشان بهصورت روزانه و بر اساس برنامه هفتگی در مناطق مختلف شهر فعالیت میکند و بهطور متوسط زندهگیری هر قلاده سگ حدود ۲ میلیون تومان هزینه دارد که با انتقال به پناهگاه و تأمین غذا و نگهداری، این رقم به حدود ۵ میلیون تومان برای هر قلاده میرسد.
وی افزود: برخی افراد با عنوان حامی حیوانات در داخل شهر به سگها غذارسانی میکنند که از نظر مدیریت شهری موجب جذب آنها به محدودههای مسکونی میشود؛ همچنین تاکنون دو مورد رهاسازی سگ از خارج شهر به داخل محدوده کاشان بهصورت مستند شناسایی شده است. شهروندان در صورت مشاهده چنین مواردی میتوانند با تهیه عکس یا فیلم و ثبت پلاک خودرو، موضوع را به شهرداری اطلاع دهند که برای گزارشهای مستند، امکان تقدیر و پرداخت مژدگانی نیز در نظر گرفته شده است.
رئیس اداره امور عمومی شهرداری کاشان همچنین از اعلام آمادگی ۲۳ نفر برای حمایت از سگهای بلاصاحب برای سرپرستی در سال جاری خبر داد و گفت: متقاضیان حمایت از این حیوانات و شهروندانی که قصد اهدای مواد غذایی دارند میتوانند به شرکت مدیریت پسماند شهرداری کاشان واقع در خیابان مدرس، نبش کوچه سیاست ۱۰ مراجعه کنند.
مسئلهای که نیازمند همکاری چند دستگاه است
واقعیت این است که شهرداری بهتنهایی نمیتواند تمام ابعاد این مسئله را حل کند. مدیریت سگهای بلاصاحب نیازمند همکاری دستگاههای مختلف، از مدیریت شهری و دامپزشکی گرفته تا شبکه بهداشت، دستگاههای نظارتی و حتی خود شهروندان است.
از یک سو، شهرداری و دستگاههای مسئول باید برنامهای روشن، مستمر و قابل ارزیابی برای جمعآوری و ساماندهی سگها داشته باشند و از سوی دیگر، شهروندان نیز باید نسبت به پیامدهای رفتارهای خود آگاه باشند.
غذا دادن به حیوانات در معابر شهری، اگر بدون برنامه و خارج از مکانهای مشخص انجام شود، میتواند باعث تجمع حیوانات و ایجاد مزاحمت برای دیگر شهروندان شود. در مقابل، برخوردهای خشونتآمیز یا آسیبرساندن به حیوانات نیز نهتنها از نظر اخلاقی قابل دفاع نیست، بلکه مسئله را به شکل اصولی حل نمیکند.
سگهای بلاصاحب امروز برای بخشی از شهروندان کاشانی به یک دغدغه جدی تبدیل شدهاند؛ دغدغهای که از ترس هنگام عبور از یک کوچه آغاز میشود و میتواند تا نگرانی درباره حمله، گزش، بیماری و برهم خوردن آرامش خانوادهها ادامه پیدا کند.
در سوی دیگر ماجرا، حیواناتی قرار دارند که خود نقشی در شکلگیری این وضعیت نداشتهاند و نمیتوان با آنها برخوردی غیرانسانی داشت.
راهکار، انتخاب میان «امنیت مردم» و «حقوق حیوانات» نیست؛ مدیریت شهری باید بتواند هر دو را همزمان تأمین کند. عقیمسازی و واکسیناسیون، جمعآوری و ساماندهی اصولی، کنترل منابع غذایی در سطح شهر، آموزش شهروندان و نظارت مستمر میتواند بخشی از یک برنامه جامع باشد.
کاشان به جای برخوردهای مقطعی، به یک طرح مشخص، شفاف و قابل ارزیابی برای مدیریت سگهای بلاصاحب نیاز دارد؛ طرحی که شهروندان بدانند چه نهادی مسئول است، چه اقدامی انجام میشود و نتیجه آن چه خواهد بود.
در نهایت، امنیت روانی و جسمانی شهروندان باید حفظ شود و در عین حال، راهحل این معضل نیز نباید به رفتارهای غیرمسئولانه و آسیبرسان به حیوانات ختم شود. این همان نقطهای است که انتظار میرود مسئولان شهری کاشان، متخصصان و فعالان حوزه حیوانات، در کنار یکدیگر برای آن راهحل پیدا کنند.
