چشم‌های دوخته به درِ زندان امارات؛روایت صیادان ایرانی از شکنجه در غربت

استانها

به گزارش خبرگزاری تسنیم از بندرعباس، یک ماه چشم‌انتظاری، بی‌خبری و نگرانی برای خانواده‌های 10 صیاد بندرلنگه‌ای سرانجام با بازگشت آنها به کشور پایان یافت؛ اما این بازگشت، پایان کامل این ماجرا نیست، چراکه سه صیاد دیگر که خانواده‌هایشان هم‌زمان خبر مفقودی آنها را اعلام کرده بودند، همچنان در فهرست بازداشت‌شدگان شناسایی نشده‌اند و سرنوشتشان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

10 صیاد بازگشته، پس از آزادی از بازداشت در امارات، سرانجام خود را به ایران رساندند و در فرودگاه بندرعباس، در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم، از روزهایی سخن گفتند که به گفته خودشان با ترس، بی‌خبری، دوری از خانواده و شرایط سخت بازداشت سپری شد.

آنها روایت می‌کنند که هنگام بازداشت در دریا، برای مدتی چشم‌ها و دست‌هایشان بسته بوده، مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفتند و حتی از محل نگهداری خود اطلاعی نداشتند؛ روایتی که اکنون پس از بازگشت به خاک ایران، ابعاد دیگری از ماجرای مفقودی این صیادان را آشکار می‌کند.

آغاز ماجرا؛ وقتی 13 صیاد بازنگشتند

ماجرا از اواسط مردادماه آغاز شد؛ زمانی که 13 صیاد بندرلنگه‌ای برای صید راهی آب‌های خلیج فارس شدند اما به خانه بازنگشتند خانواده‌های 10 صیاد و سپس خانواده‌های سه صیاد دیگر، موضوع مفقودی را به مسئولان هرمزگان اطلاع دادند دوم شهریورماه نیز مفقودی این افراد به‌صورت رسمی وارد فرآیند پیگیری شد.

محمد سلیمانی، مسئول دفتر نمایندگی وزارت امور خارجه در هرمزگان، پیش‌تر در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم اعلام کرده بود که خانواده‌های این صیادان پس از بی‌خبری از بازگشت آنها، موضوع را پیگیری کردند و با ورود دفتر وزارت امور خارجه، موضوع از طریق نمایندگی‌های ایران در کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس دنبال شد.

پیگیری‌ها سرانجام مشخص کرد که 10 صیاد در امارات بازداشت شده‌اند؛ موضوعی که بخشی از معمای مفقودی آنها را روشن کرد، اما درباره سه صیاد دیگر همچنان پاسخی به دست نیامد.

از اعلام مفقودی تا پیدا شدن 10 صیاد در زندان امارات

سلیمانی درباره روند پیگیری این پرونده توضیح داده است که پس از مراجعه خانواده‌ها و اعلام مفقودی، دفتر وزارت امور خارجه در هرمزگان موضوع را از طریق سفارت ایران در ابوظبی و سرکنسولگری ایران در دبی دنبال کرد.

بر اساس پیگیری‌های انجام‌شده، مشخص شد اسامی 10 صیاد در فهرست افراد بازداشت‌شده گارد ساحلی امارات قرار دارد و آنها به اتهام ورود به آب‌های سرزمینی این کشور در بازداشت به سر می‌برند.

پس از مشخص‌شدن وضعیت 10 نفر، رایزنی‌های کنسولی برای آزادی و بازگرداندن آنها آغاز شد. حتی یک‌بار برنامه بازگشت آنها به کشور در آخرین لحظه لغو شد و بازگشت صیادان به تعویق افتاد؛ موضوعی که انتظار خانواده‌ها را طولانی‌تر کرد در نهایت، پس از ادامه پیگیری‌های دیپلماتیک، زمینه آزادی 10 صیاد فراهم شد و آنها به کشور بازگشتند.

اما در این میان، پرونده سه صیاد دیگر همچنان باز است؛ افرادی که خانواده‌هایشان اعلام کرده‌اند همراه همین گروه برای صید به دریا رفته‌اند، اما نام آنها در فهرست بازداشت‌شدگان اعلام‌شده از سوی طرف اماراتی وجود ندارد.

روایت یک صیاد از لحظه بازداشت؛ “چراغ‌ها را خاموش کرده بودند”

یکی از صیادان بازگشته، در روایت خود از لحظه بازداشت گفت که آنها در زمان صید در دریا بودند و به گفته خودش، هنوز چند مایل با محدوده آب‌های طرف مقابل فاصله داشتند که ناگهان با شناورهای اماراتی مواجه شدند.

او گفت: یک‌دفعه شب بود، اینها چراغ‌ها را خاموش کرده، هجوم آوردند سمت‌مان، به گفته این صیاد، پس از متوقف‌کردن شناور، آنها را دستگیر کردند و با دست‌بند به محل نامعلومی منتقل کردند؛ به‌گونه‌ای که در روزهای نخست حتی نمی‌دانستند در کجا نگهداری می‌شوند.

او روایت کرد که چشم‌ها، دست‌ها و پای آنها بسته بوده و ضرب و شتم شده و شکنجه شدند و به همین دلیل از محل انتقال و شرایط پیرامون خود اطلاعی نداشتند.

این صیاد گفت حدود 10 تا 12 روز نخست را در شرایطی سپری کردند که به گفته خودش همراه با آزار و شکنجه بوده است و پس از آن به زندانی در ابوظبی منتقل شدند، او می گوید که برخی از صیادان ایرانی را با شوکر شکنجه کرده‌اند.

20 روز انتظار پشت درهای زندان

سخت‌ترین بخش روایت این صیاد، اما فقط روزهای نخست بازداشت نیست؛ او از حدود 20 روزی سخن می‌گوید که پس از انتقال به زندان ابوظبی، هر روز با امید شنیدن نام خود و خبر آزادی سپری شده است.

او می‌گوید از اینکه نامه‌نگاری‌های مربوط به سفارت انجام شده بود، امیدوار بودند مسئولان ایرانی در حال پیگیری آزادی آنها هستند، اما خودشان از روند پرونده و زمان آزادی اطلاعی نداشتند.

هر روز چشممان به این در بود که کی می‌آیند اسم ما را بخوانند، ما را ببرند این جمله شاید ساده‌ترین تصویر از روزهایی باشد که 10 صیاد در بازداشت سپری کردند؛ روزهایی که برای آنها با بی‌خبری از خانه و خانواده و انتظار برای شنیدن نامشان در هم آمیخته بود.

این صیاد همچنین از شرایط نامناسب نگهداری و تغذیه در دوران بازداشت سخن گفت و مدعی شد که رفتار مأموران با ایرانی‌ها در مقایسه با برخی دیگر از زندانیان متفاوت و تبعیض آمیز بوده است.

احسان کوهستانی: با چراغ خاموش به سمت ما آمدند

احسان کوهستانی، یکی دیگر از صیادان بازگشته، نیز روایت خود از لحظه دستگیری را این‌گونه بیان کرد: ما در حین ماهیگیری بودیم در آب‌های کاملاً ایران، سمت جزیره سیری.

او گفت در حال ماهیگیری بودند که یک شناور متعلق به پلیس امارات با چراغ‌های خاموش به سمت آنها حرکت کرد کوهستانی روایت کرد که آنها تلاش کردند خود را به محدوده نزدیک جزیره برسانند، اما به گفته او، با تیراندازی مواجه شدند و ناچار به توقف شدند.

وی افزود: به زور دیگر مجبور شدیم متوقف بشویم این صیاد بندرلنگه‌ای ادامه داد که پس از دستگیری، صیادان مورد ضرب‌وشتم و آزار شدید قرار گرفتند و در حالی که چشم‌هایشان بسته بود، به امارات منتقل شدند.

روایت کوهستانی نیز مانند دیگر صیادان، بخش قابل‌توجهی از آن روزها را به شرایط سخت بازداشت، ضرب و شتم و شکنجه و بی‌خبری از خانواده‌ها اختصاص می‌دهد.

سه صیاد دیگر؛ گرهی که هنوز باز نشده است

در میان روایت‌های 10 صیاد بازگشته، نام سه صیاد دیگر بارها تکرار می‌شود؛ سه نفری که خانواده‌هایشان هم‌زمان با این 10 نفر اعلام مفقودی کردند اما تاکنون بازگشت آنها رقم نخورده است.

یکی از صیادان بازگشته درباره آنها گفت که سه صیاد دیگر را در روزهای نخست بازداشت دیده است، اما پس از آن از آنها جدا شده‌اند او گفت: آن سه نفر را دیدیم ولی بعد کجا بردندشان، با ما نبودند دیگر. کامل آنها را جای دیگر بردند.

این روایت، پرسش‌های بیشتری درباره سرنوشت سه صیاد باقی‌مانده ایجاد می‌کند؛ پرسش‌هایی که پاسخ آنها اکنون در ادامه پیگیری‌های وزارت امور خارجه و رایزنی با کشورهای منطقه دنبال می‌شود.

سلیمانی نیز اعلام کرده است که موضوع هر 13 صیاد از سوی دفتر وزارت امور خارجه هرمزگان پیگیری شده، اما طرف اماراتی تنها بازداشت 10 نفر را تأیید کرده و درباره سه نفر دیگر اعلام کرده است که آنها در اختیار این کشور نیستند.

به گفته وی، بررسی‌ها درباره احتمال حضور یا انتقال این سه نفر به دیگر کشورهای منطقه نیز در حال پیگیری است و در صورت به‌دست‌آمدن اطلاعات جدید، نتیجه اعلام خواهد شد.

دوری از خانواده از همه‌چیز بدتر بود

برای صیادانی که پس از نزدیک به یک ماه به خانه برگشته‌اند، شاید سخت‌ترین بخش ماجرا نه دریا بوده و نه حتی زندان؛ بلکه دوری از خانه و بی‌خبری از خانواده بوده است.

یکی دیگر از صیادان بازگشته در فرودگاه بندرعباس، وقتی از روزهای بازداشت سخن گفت، بیش از هر چیز از همسر و فرزندش یاد کرد.

او گفت: دلتنگی و دوری بد بود، بیشتر از همه به خانواده‌ام، به خانمم، به بچه‌ام ، این صیاد نیز از روزهای نخست بازداشت به‌عنوان دوره‌ای بسیار سخت یاد کرد و گفت به گفته او، تا روزهای دهم و یازدهم، شرایط سخت ادامه داشته و پس از آن آنها به زندان منتقل شده‌اند.

پایان یک چشم‌انتظاری؛ تداوم انتظار سه خانواده دیگر

حالا 10 خانواده بندرلنگه‌ای پس از هفته‌ها نگرانی، فرزندان و همسران خود را دوباره در آغوش گرفته‌اند؛ صیادانی که رفتند تا از دریا روزی خود را به خانه بیاورند اما بازگشتشان به یک پرونده پیچیده مفقودی، بازداشت و پیگیری دیپلماتیک تبدیل شد.

بازگشت این 10 نفر اگرچه پایان بخش نخست این ماجراست، اما برای سه خانواده دیگر هنوز پایان انتظاری که از اواخر مرداد آغاز شده، فرا نرسیده است.

سه صیاد همچنان مفقودند و هیچ خبری از سرنوشت آنها در دست نیست؛ موضوعی که پیگیری آن از سوی دفتر وزارت امور خارجه در هرمزگان ادامه دارد در فرودگاه بندرعباس، 10 صیاد سرانجام به خاک وطن بازگشتند؛ اما برای سه خانواده دیگر، چشم‌انتظاری همچنان ادامه دارد.

انتهای پیام/864

 

ثبت دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *