خبرگزاری مهر-گروه استانها- سعید یحیایی: سالهاست که نام کیش با تصویر غروبهای رؤیایی و کشتی یونانی در ذهن گردشگران گره خورده است؛ کشتیای که اگرچه تصادفی در آبهای نیلگون خلیج فارس به گل نشست، اما آرامآرام به یکی از مشهورترین کارتپستالهای گردشگری ایران تبدیل شد. این کشتی، بیش از شش دهه در برابر بادهای نمکی، رطوبت و موجهای پیدرپی مقاومت کرد، اما سرانجام طبیعت حکم خود را اجرا کرد و امروز این سازه فلزی که روزی پرهیبت و پررمزوراز بود، بهتدریج فرو میریزد و خاطرهای از آن باقی میماند.
اکنون جزیره کیش، این نگین همیشهدرخشان خلیج فارس در آستانه فصلی تازه قرار گرفته است. فصلی که نیازمند یک نماد تازه، پایدار و هویتمند است؛ نمادی که همچون گذشته، گردشگران را در لحظههای باشکوه غروب به سمت جنوب غرب جزیره بکشاند و تصویری ماندگار در حافظه آنان بسازد.
شرکت بینالمللی پدیده کیش دارای لنگری است با وزن تقریبی ۱۰۰ تن؛ سازهای که عنوان «بزرگترین لنگر جهان» را یدک میکشد. این لنگر تنها یک شیء عظیمالجثه نیست؛ بلکه نشانهای از ایستایی، استقامت و پایداری است. مفاهیمی که با گذشته این سرزمین، با تجربه عبور از بحرانها و با روح مردم ایران پیوندی عمیق دارد.
برخلاف کشتی یونانی که نماد بودنش نتیجه یک رخداد تصادفی بود و پیوندی با هویت تاریخی و فرهنگی ایرانیان نداشت، این لنگر میتواند آگاهانه و با جانمایی مناسب به یک نشانه رسمی، اصیل و ریشهدار برای کیش و خلیج فارس بدل شود. نمادی که روایتگر شکوه دریا، قدمت تجارت دریایی، قدرت فرهنگی ایرانیان باشد.
قرار گرفتن چنین سازهای در جنوب غربی جزیره، میتواند دوباره همان موجی را بیافریند که سالها مردم را برای تماشای آخرین پرتوهای خورشید و ثبت خاطرات بهیادماندنی به ساحل کشتی یونانی میکشاند. اما اینبار نه با خاطره فرسایش و فروپاشی، بلکه با تصویری از قدرت، ماندگاری و آیندهسازی.
کیش، جزیرهای است که همیشه توانسته خود را بازآفرینی کند. امروز نیز فرصت آن رسیده که نمادی تازه بر ساحل آن قد علم کند؛ نمادی که نهفقط جاذبهای بصری، بلکه حامل معنا و پیام باشد. بزرگترین لنگر جهان میتواند این نقش را ایفا کند؛ یک نقطهعطف جدید برای گردشگری، هویتی نو برای سواحل غربی جزیره و یادبودی از پایداری مردمانی که هزاران سال است نگهبان خلیج همیشه فارس بوده و هستند.
مدیرعامل شرکت بینالمللی پدیده شاندیز کیش
