به گزارش خبرگزاری تسنیم از زنجان، زمستان امسال برای روستاهای شهرستان ماهنشان، فقط فصل سرما نبود؛ فصل محاصره بود. محاصرهای طولانی میان برف، کولاک، جادههای خاکی و کمبود امکانات؛ محاصرهای که در برخی روستاها تا 10 روز و در مواردی حتی نزدیک به سه هفته ادامه داشت.
در بخش کوهستانی انگوران، جایی با بیش از 60 روستا و مسیرهایی سختگذر، هر بار که راهی با زحمت باز میشد، یک بارش تازه یا کولاک شبانه همهچیز را به نقطه صفر برمیگرداند. نتیجه، قطع تردد، دشواری تأمین نان، زمینگیر شدن بیماران و بلاتکلیفی دانشآموزان مدارس شبانهروزی بود. بیماران باید منتظر بازگشایی میماندند تا خود را به مرکز درمانی برسانند، خودروی حامل آرد با مسیر بسته برخورد کرده و مجبور شد راهی که آمده را بازگردد.
روستاهایی که «آخرین اولویت» شدند
محسن شجاعی، رئیس شورای شهرستان ماهنشان وضعیت روستاهای بخش انگوران در زمستان امسال را بغرنج توصیف کرده و میگوید: روستاهایی مانند کاکا، گلابلو، گوزیجاق، قواق، کاروانسرا و سایر موارد روزها در محاصره برف بودند، تعداد 15 نفر از اهالی کاکا گلابلو به دلیل بسته بودن جاده 9 روز خارج از روستا ماندند و مجبور شدند در روستاهای اطراف و شهر دندی چند روزی را سپری کنند.
وی ادامه میدهد: در این بین مدرسه شبانهروزی تعطیل شد و دانشآموزان امکان بازگشت به خانه نداشتند و آنها هم مجبور به اقامت در نزدیکترین شهرها و روستاها مثل دندی، شیخلر و قلعهجوق شدند و همچنین کسانی که مریض داشتند دچار مشکل شدند.
رئیس شورای شهرستان ماهنشان از پیگیریهای متعدد و گاه بینتیجه گلایهمند است و یادآور میشود: با پیگیریهای متعدد در نهایت یک دستگاه لودر به ما اختصاص دادند که آن هم به طور کامل راه را باز نکرده بود و در سربالاهایی باید مردم خودرو را هل میدادند، همچنین با گرم شدن هوا و آب شدن برفها، گل و لای ایجاد میشود و باز هم امکان عبور خودروهای سواری وجود ندارد و باید ماشین را بکسل کنند.
وی با اشاره به اینکه انگوران بخشی کوهستانی و دارای نزدیک 65 روستا است و راه بعضی روستاها خیلی صعبالعبور است، تصریح میکند: دستگاههای جدید و مطلوب راهداری را سمت ماهنشان و تخته یورد گذاشتند و تعدادی هم در زنجانرود قرار دارد که اصلا حوزه شهرستان ماهنشان نیست و بخش انگوران از تجهیزات مطلوب محروم مانده است.
شجاعی میگوید: با وجود تلاش راهداران، کمبود شدید ماشینآلات و نیرو باعث شده راههای روستایی در اولویت آخر بازگشایی قرار بگیرند و بازگشاییها هم در حدی بوده که گاهی یک خودروی سواری بدون هلدادن چند نفر نمیتوانست عبور کند.
وی به مشکل تهیه نان در روزهای محاصره اشاره میکند و میافزاید: غالبا پخت نان به مرکزیت یک روستا انجام میشود که 5 یا 6 روستا را تحت پوشش قرار داده، از طرفی سهمیه آرد خانهپزمحدود بوده و سالانه نیست و همچنین پخت نان در خانهها کم شده و اکثرا برای تهیه نان به روستای مرکزی مراجعه میکنند.
پاسخ راهداری: همه محورها باز و امکانات شهرستان به تناسب بضاعت است
اصغر اسماعیلی، مدیرکل راهداری و حملونقل جادهای استان زنجان، تأکید میکند: در حال حاضر همه محورهای استان بازگشایی شدهاند، گاهی در محورهای کوهستانی بهصورت مقطعی در اثر کولاک، تردد مختل میشود، همچنین ایجاد گل و لای بعد از بارش و سختی عبور و مرور امری طبیعی است.
وی در مورد محدود بودن امکانات در انگوران ابراز میکند: ماشینآلات و امکاناتی که در اختیار استان است را بر اساس وضعیت هر شهرستان و به تناسب کیلومتر راه اصلی، فرعی و راه روستایی تقسیم کردیم و تأمین امکانات 100 درصد برای کل استان محدود است.
مدیرکل راهداری و حملونقل جادهای استان زنجان خاطرنشان میکند: امسال تعداد و حجم بارش زیاد بود و امکان بازگشایی همه محورها در یک لحظه وجود ندارد و در هر مورد بارش، به دفعات و با توجه به تعداد محورها، اولویتبندی و موقعیت محور بازگشایی انجام شده است.
او با اشاره به محدودیت امکانات میگوید: در حال حاضر برای راهداری زمستانی 220 دستگاه داریم و بیش از 10 دستگاه هم اجاره میکنیم و در مجموع 235 دستگاه ماشینآلات در راهداری زمستانی درگیر هستند و به طور مستقیم 300 و غیرمستقیم 400 نیرو در عملیات راهداری زمستانی مشارکت دارند.
اسماعیلی ادامه میدهد: استان زنجان با حدود 6 هزار کیلومتر راه که 4 هزار و 100 کیلومتر آن راه روستایی است، اگر بخواهد به استاندارد برسد، باید دو برابر ماشینآلات فعلی یعنی 500 دستگاه داشته باشد؛ در حالی که اکنون با حدود 50 درصد تجهیزات استاندارد، راهداری زمستانی انجام میشود.
دانشآموزان جامانده و نانِ کمیاب
در این میان، دانشآموزان مدارس شبانهروزی از تحصیل بازماندند. برخی از آنها بهدلیل بسته بودن راهها، ناچار شدند روزها در شهر دندی بمانند و امکان بازگشت به روستا را نداشتند. تأمین نان نیز به یک بحران تبدیل شد؛ چرا که بسیاری از روستاها نانوایی مستقل ندارند و به یک روستای مرکزی وابستهاند؛ راه که بسته میشود، نان هم قطع میشود.
فرماندار: مشکل فقط نان نیست، راه است
امیرحسین ولیبیگلو، فرماندار ماهنشان، نیز بارشهای امسال را «کمسابقه» توصیف میکند و میگوید: امسال بارش برف و وزش باد در شهرستان ماهنشان به نسبت نقاط دیگر استان خیلی زیاد بود و از طرفی ماهنشان شهرستان گستردهای است و بضاعتی محدودی در خصوص ماشینآلات و بازگشایی مسیرها داریم.
وی با اشاره به اینکه حدود 300 کیلومتر از راههای شهرستان خاکی است، تصریح میکند: در چنین شرایطی، حتی بعد از باز شدن مسیر، با آب شدن برفها، گلولای اجازه تردد نمیدهد. برای گل و لای فعلا نمیتوانیم کاری انجام دهیم و باید منتظر بمانیم تا رطوبت خاک کم شود و شنریزی کنیم البته شنریزی هم با اولین حرکت ماشین از بین میرود ولی برنامه داریم با بهبود شرایط آب و هوایی نسبت به بهسازی راهها اقدام کنیم.
فرماندار ماهنشان در مورد وضعیت نان نیز تأکید میکند که کمبود نان بهدلیل نبود سهمیه نبوده، بلکه انسداد راهها مانع رساندن آرد و نان شده است و در مواقع بحرانی، تلاش شده با هماهنگی شوراها و بازههای کوتاه باز بودن مسیر، مشکل مدیریت شود.
وی خاطرنشان میکند: نانوایی بعضی روستاها مشترک است، بلافاصله بعد از بازگشایی مسیر روستا، یا خود اقدام به تهیه نان برای اهال کردیم و یا دهیار را موظف کردیم که بلافصله بعد از بازگشایی و قبل از انسداد مجدد نسبت به تأمین نان برای روستا اقدام کند.
ولیبیگلو با بیان اینکه به یک تعداد روستا آرد خانهپز دادیم و سهمیه مشخص است، ادامه میدهد: در این ایام کمبود آرد و نان نداشتیم فقط مسدود بودن راهها مانع از تهیه نان برای روستاهای فاقد نانوایی شد و از طرفی اهالی سالیان سال در این منطقه زندگی میکنند و بهتر میدانند که در زمستان راهها بسته میشود و باید نسبت به تأمین آذوقه تدابیر لازم را بیندیشند.
تناقضی که باقی میماند
با این حال، آنچه در میدان دیده میشود، با آنچه در آمارها گفته میشود، فاصله دارد. از نگاه مردم، راهها شاید روی کاغذ «باز» باشند، اما در واقعیت یا زیر کولاک دوباره بسته میشوند یا آنقدر گلآلودند که خودروی سواری امکان عبور ندارد.
البته مطالب عنوان شده ناقض تلاشهای شبانهروزی راهداران در وضعیتهای گوناگون جوی از جمله وزش بادهای شدید و کولاک سخت نیست، ولی زندگی و معاش روستائیان نیز به راه وابسته است و نمیتوان آنها را در محاصره برف و کولاک و در راهای خاکی نادیده گرفت.
ماهنشان، با جغرافیای سخت و زمستانهای خشن، بیش از وعده و توضیح، نیازمند افزایش واقعی تجهیزات، استقرار میدانی مدیران در زمان بحران و اولویت دادن به راههای روستایی است؛ چرا که برای ساکنان این روستاها، بسته شدن راه فقط یک مشکل حملونقل نیست، بلکه قطع نان، درمان و تحصیل است.
انتهای پیام/
